PARKSTAD – Welkom in 2026. Een tijd waarin kunstmatige intelligentie complete films kan maken, auto’s zelfstandig kunnen rijden en een koelkast zelf weet wanneer de melk op is. Maar bel je een ziekenhuis, zorgverzekeraar of overheidsinstantie? Dan begint de digitale tijdreis terug naar 1998.
Toets nu uw Burgerservicenummer in.
Braaf drukken we negen cijfers in. Negen. Cijfers.
De computer bedankt ons vriendelijk voor de medewerking.
Na tien minuten wachtmuziek krijg je eindelijk een medewerker aan de lijn.
En wat is de eerste vraag?
Mag ik uw BSN-nummer?
Pardon?
Dat nummer heb ik drie minuten geleden toch al ingetoetst?
Waar is dat gebleven?
In een zwart gat ergens tussen de telefooncentrale en het computerscherm?
Maar wacht. Het wordt nog mooier.
Want nadat je opnieuw je BSN hebt opgelepeld, mag je ook nog eens je hele verhaal vertellen.
Van begin tot eind.
Inclusief alle details.
Inclusief waarom je belt.
Inclusief welke afdeling je zoekt.
Inclusief welke arts je nodig hebt.
En dan komt die legendarische zin:
Ik ga u even doorverbinden.
Daar gaat je hoop.
Daar gaat je verhaal.
Daar gaat je middag.
Want aan de andere kant van de lijn neemt een collega op die blijkbaar rechtstreeks uit een andere dimensie komt.
Goedemiddag. Waar gaat het over?
En jawel…
Mag ik uw BSN-nummer?
Serieus?
Hebben jullie daar geen computers?
Geen schermen?
Geen notities?
Geen enkele mogelijkheid om de informatie van medewerker A naar medewerker B te sturen?
Zelfs een pizzabezorger weet tegenwoordig beter waar mijn bestelling naartoe moet dan sommige organisaties waar complete patiëntendossiers worden beheerd.
Vooral bij grotere organisaties en zorginstellingen lopen inwoners van Parkstad hier regelmatig tegenaan. Ook bij poliklinieken van ziekenhuizen horen patiënten vaak meerdere keren achter elkaar dezelfde vragen.
Natuurlijk begrijpen we dat privacy belangrijk is.
Natuurlijk moeten gegevens goed worden gecontroleerd.
Maar laten we eerlijk zijn:
als een patiënt binnen tien minuten drie keer hetzelfde BSN moet opzeggen en twee keer hetzelfde verhaal moet vertellen, voelt dat niet als extra veiligheid.
Dat voelt vooral als een systeem dat zichzelf niet begrijpt.
En ondertussen vragen we ons af waarom mensen gefrustreerd raken aan de telefoon.
D’r Zeikbeer heeft een revolutionair voorstel.
Als iemand zijn BSN al heeft ingetoetst…
en zijn verhaal al heeft verteld…
en vervolgens wordt doorverbonden…
stuur die informatie dan gewoon mee.
Geen hogere wiskunde.
Geen kunstmatige intelligentie.
Geen ruimtevaarttechnologie.
Gewoon logisch nadenken.
Maar misschien vraagt D’r Zeikbeer dan weer teveel.
Want als zelfs een telefooncentrale niet weet wat er vijf minuten geleden is gebeurd…
hoe moeten wij dat dan nog begrijpen?
🐻 Tot de volgende ergernis.
En vergeet niet uw BSN alvast klaar te leggen.
Voor de zekerheid.
Misschien wordt het straks nog een vierde keer gevraagd.